بیانات رهبر معظم انقلاب حضرت امام خامنه‌ای در جمع هزاران تن از دانشجویان و استادان سمنان

18 ابان ماه 1385

اينكه «پيشرفت چيست؟» حرفهاى گوناگونى در سطح دنيا مطرح است. همه‌جور حرفى هست؛ نسخه‌هاى قلابى، توصيه‌هاى متناقض، عجيب و غريب و بعضاً خائنانه، كه اين بلايى بود كه در آغاز شروع مدرن‌سازى كشور به جان ما ايرانيها افتاد. اول كه نشانه‌هاى پيشرفت اروپايى براى ايرانيها معلوم شد، كم كم به فكر افتادند كه ببينند در اروپا، در آن طرف دنيا، چه خبراست؛ قبل از آن، اصلاً خبر نداشتند كه در دنيا چه خبر است! سلاطين قاجارى آنقدر گرفتار حرمسراها و سفره‌خانه‌ها و گرفتاريهاى شخصى و مسائل بى‌ارزش خودشان بودند كه اصلاً از اينكه در دنيا چه دارد مى‌گذرد، خبر نداشتند. رنسانس چه بود؟ چطور به وجود آمد؟ چرا به وجود آمد؟ نتيجه‌اش چه شد؟ اصلاً اين قضايا را تا دوران فتحعلى شاه و بعد از آن ملتفت نبودند! بعد كه جنگ ايران و روس شد و دستگاه قاجارى به واسطه‌ى سلاحهاى پيشرفته‌ى روسها - كه آن روز از امكانات جديد و سلاحهايى كه براى خودشان ساخته بودند، بهره بردند - تو دهنى محكمى خورد، تازه كسانى را به اروپا فرستادند و سفراى اروپايى هم كه در ايران زندگى مى‌كردند، دست و پايى باز كردند. پيغام‌آورها و مأموران ويژه‌اى هم براى زمينه‌سازى نفوذ سياسى به ايران گسيل شدند و با روشهاى خودشان به ايران آمدند. اولين كسانى كه با موج به اصطلاح مدرنيته مواجه شدند، چه كسانى بودند؟ شاهزاده‌ها، رجال دربار قاجارى و شخصيتهاى متنفذ سياسى آن روز. عامه‌ى مردم كه خبرى نداشتند، علما كه اطلاعى نداشتند و ديگران كه چيزى نمى‌دانستند. اينها هم به جز خيلى افراد معدود، عموماً - تقريباً مى‌شود گفت بدون استثنا - در مواجهه‌ى با اين فرهنگ و پيشرفتهاى غربى مات و مبهوت شدند؛ دست و پاى خودشان را گم كردند و نتوانستند ذهن و عقل خودشان را به كار بگيرند و از پيشرفت طرف مقابل، به فكر پيشرفت خود بيفتند. نتيجه چه شد؟ نتيجه اين شد كه در دوران مشروطيت و بعد از استقرار آن، روشنفكرهاى درجه‌ى اول ما عقيده‌شان اين شد كه اگر ايران بخواهد پيشرفت كند، بايد از فرق سرتا پا غربىِ كامل بشود! اين، يعنى تقليد محض. و همين‌طور هم عمل كردند و اين روند تا حكومت پهلوى ادامه داشت.

پيوند و همکاري‌ بهائيت‌ با رژيم‌ پهلوي‌ ـ که‌ تاريخ‌، آن‌ را به‌ دو ويژگي‌ «فساد» و «وابستگي» مي‌شناسد ـ از واقعيات‌ آشکار‌ تاريخ‌ است. اين‌ همکاري‌ و تعامل، که‌ به‌ نحو «فزاينده» تا آخرين‌ لحظات‌ عمر آن‌ رژيم‌ ادامه‌ داشت، سابقه‌اي‌ حتي‌ بيش‌ از عمر سلطنت‌ پهلوي‌ داشت‌ و به‌ سالها پيش‌ از کودتاي‌ 1299 مي‌رسيد.

عالم زاهد، آقا سيد محمد خلخالي فرمودند: سيدي جليل ، كه صاحب ورع و تقوي و از پيرمردهاي نجف اشرف بود، با من رفاقتي داشت .
ايشان مـنزوي بود و زياد با ديگران مخلوط نمي شد.
شبي او را به منزل خوددعوت كردم تا با هم مانوس باشيم .
ايشان هم تشريف آوردند.
فرداي آن شب را هم نگذاشتم بروند و تا غروب كه يك شبانه روز مي شد، در منزل ما تشريف داشتند.
فـصـل تـابـستان بود و هواي گرم كه قهرا انسان تشنه مي شود.
ما هم تشنه مي شديم و ازمايعات خنك براي رفع عطش مي نوشيديم ، اما آن سيد جليل بر خلاف ما هيچ اظهارعطش نمي كرد و هر چه را به ايشان تعارف مي كرديم مقداري از روي تفنن مي نوشيد.
به همين جهت من عرض كردم : آقا شما در اين يك شبانه روز چرا اظهارعطش و تشنگي نمي كنيد؟ فرمودند: من تشنه نشدم .
مـتـحير ماندم .
تا آن كه ده دوازده روز بعد با ايشان به كوفه رفتيم .
ديدم آن سيد جليل هيچ تشنه نمي شود.

گفتمانی با دکتر ولایتی

دکتر علي‌ اکبر ولايتي، محقق، نويسنده، پزشک‌ و سياستمدار برجسته‌ و صاحب‌نام‌ معاصر است که‌ اهل‌ نظر، گذشته‌ از سمتهاي‌ مهم‌ سياسي، با آثار و تأليفات‌ ارزشمند وي‌ در رشته‌هاي‌ مختلف‌ آشنايند. شناخت‌ و تبيين‌ حقايق‌ تاريخي‌ ايران، اسلام‌ و جهان، از جمله‌ دغدغه‌ها و دل‌ مشغولي‌هاي‌ اساسي‌ و ديرين‌ او است‌ که‌ به‌ تدوين‌ کتب‌ و مقالات‌ و برگزاري‌ کلاسها، سخنراني‌ها و گفتگوهاي‌ بسيار توسط‌ ايشان‌ انجاميده‌ است‌ و به‌ عنوان‌ يکي‌ از آخرين‌ و مهمترين‌ آنها مي‌توان‌ به‌ دوره‌ چند جلدي‌ «پويايي‌ فرهنگ‌ و تمدن‌ اسلامي‌ ايران» اشاره‌ کرد که‌ اخيراً‌ منتشر شده‌ است. در زير، گفتگوي‌ ما را با استاد پيرامون‌ فرقه‌هاي‌ ضاله‌ بابيت‌ و بهائيت مي‌خوانيد: